archivePoetry of Thangapandian

Poetry

இரா. தங்கப்பாண்டியன் கவிதை

நம் குரல் | LinkedIn
எங்கோவொரு மூலையில்
கேட்பாரற்று அழுதுகொண்டிருக்கிறது
புறக்கணிக்கப்பட்ட குரலொன்று….
அழும் குரலில்
அர்த்தமில்லை என்றே
புறந்தள்ளி விட்டார்கள்.
யாருமே அழைக்காவிட்டாலும்
ஒவ்வொரு காலத்திலும்
ஓலமிடுவதே
இதன் வேலை.
கால ஓட்டத்தில்
கொள்ளை நோயால்
மட்டுமன்றி
கொடும்பசியால்
மடியப் போகும் மக்களை
காக்க முடியாத
ஒரு வைராக்கியத்தின் குரலது.
யாருமே கவனிக்கா விட்டாலும்
தானாய் ஓலமிட்டு
ஓய்ந்து விடுகிறது.
-இரா.தங்கப்பாண்டியன்
Poetry

இரா. தங்கப்பாண்டியன் கவிதை

என் இனிய உயிர்வாங்கியே.... உனக்கு நினைவிருக்கிறதா....? கொதிக்கும் காய்ச்சலால் நான்வாடிக்கிடந்த போது நீயென் நெற்றிதொட்டு காய்ச்சலைக் குறைத்தாய்.. தகிக்கும் கோடைவெப்பநாளொன்றில்...