Article

புதிய கல்விக் கொள்கை : பாயிண்ட்டா பேசுகிறார் முப்படைத் தளபதி – தேனி சுந்தர்

புதிய கல்விக் கொள்கையும், 3 வயதும் மூளை வளர்ச்சியும்..
புதிய கல்விக் கொள்கையில் மிக முக்கியமான அம்சமாக பேசப்படுவது 3 வயது முதலாகவே கல்வி கொடுக்கப் போகிறார்கள் என்பது தான். அறிக்கையில் *பாயிண்ட் 1.1 என்ன சொல்கிறது :* ஒரு குழந்தையின் ஒட்டுமொத்த மூளை வளர்ச்சியில் 85% சதவீதத்துக்கு மேல் 6 வயதிற்கு முன்பே நிகழ்கிறது. இதன் மூலம் சரியான கவனிப்பு மற்றும் மூளையைத் தூண்டுதலின் முக்கியத்துவத்தை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.  ஆரோக்கியமான மூளை வளர்ச்சியை ஆரம்பப் பருவத்தில் இது உறுதி செய்யும். தற்போது கோடிக்கணக்கான இளம் குழந்தைகளுக்கு குறிப்பாக, சமூக-பொருளாதார ரீதியாகப் பின் தங்கிய குழந்தைகளுக்கு தரமான பராமரிப்பு மற்றும் கல்வி கிடைப்பதில்லை. ECCE க்கு வலுவான முதலீடு கிடைத்தால், அனைத்துக் குழந்தைகளும் நமது கல்விச் சூழலில் சிறப்பான பங்களிப்பைத் தந்து செழிப்பான வளர்ச்சியைப் பெற முடியும் என்கிறது. 2030க்குள் தரமான அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் வழங்கிட வேண்டும்.. இதன் மூலம் ஒன்றாம் வகுப்பு வரும்போது பள்ளிக்கு தயாராக இருப்பார்கள்..
வரைவு தேசிய கல்விக் கொள்கை அத்தியாயம் ஒன்றில் *ஒரு ரூபாய் முதலீடு போட்டால் பத்து ரூபாய் எடுக்கலாம்* என்கிற வாசகம் இருந்தது. இந்த வாசகம் யாருக்கான அழைப்பு என்பதைச் சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டுமா?
அமைச்சரவை ஒப்புதலுக்கு பிறகு வெளியான அறிக்கையிலும் பாயிண்ட் 1.1 ம் என்ன சொல்கிறது? வலுவான முதலீடு கிடைக்க வேண்டும் என்கிறது. *யாருடைய முதலீடு* என்கிற கேள்வி எழுகிறதா இல்லையா? அரசே தான் முதலீடு செய்யப்போகிறது அல்லது நிதி ஒதுக்கப்போகிறது என்றால் கிடைக்கக்கூடிய *இலாபம் பற்றிப் பேச வேண்டிய அவசியம் எங்கு எழுகிறது?*
6 வயதிற்குள் குழந்தைகளின் மூளை 85% வளர்ச்சி அடைகிறது என்பதை யாரும் மறுக்கவில்லை. உலகவங்கியும் மற்றும் பல சர்வதேச அமைப்புகளும் பல்வேறு அறிக்கைகளில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.  அது உங்களது புதிய கண்டுபிடிப்பு ஒன்றும் இல்லை..
தாய்ப்பால் வாரம் குறித்து கட்டுரை ஒன்று எழுதுவதற்காக பல்வேறு அறிக்கைகளை படிக்க நேர்ந்தது.
“நமது இந்தியாவில் ஆண்டுதோறும் 26 மில்லியன் குழந்தைகள் பிறக்கின்றனர் (NFHS-3). அதில் 25% குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே பிறந்த 1 மணி நேரத்தில் தாய்ப்பால் வழங்கப்படுகிறது. 20 மில்லியன் குழந்தைகளுக்கு முதல் ஆறு மாதங்களுக்கு மட்டும் கூட முழுமையாக தாய்ப்பால் உணவு கிடைப்பதில்லை. 13 மில்லியன் குழந்தைகளுக்கு 6-9 மாதங்களில் தாய்ப்பாலுடன் சரியான இணை உணவுகள் கிடைக்கவில்லை. ஆறு மாதங்களுக்கு முழுமையான தாய்ப்பால் கிடைப்பதில் கடந்த 20 ஆண்டுகளாக பெரிய அளவில் மாற்றம் ஏதுமில்லை. 20% குழந்தைகள் மட்டுமே ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகும் அதிகபட்சம் 2 ஆண்டுகள் வரை தாய்ப்பால் பெறுகின்றனர். மூன்றில் ஒரு பங்கு குழந்தைகள் மட்டுமே அங்கன்வாடிப் பணியாளர்களின் சேவையைப் பெறுகின்றனர்.
நான்கில் ஒரு பங்கு குழந்தைகள் மட்டுமே ஒருங்கிணைந்த குழந்தை வளர்ச்சித் திட்டத்தின் கீழ் சத்துணவு பெறுகின்றனர். 18% குழந்தைகள் மட்டுமே அங்கன்வாடி மையங்களில் எடை பார்த்துள்ளனர். இந்தியா பாரம்பரியமாகவே தாய்ப்பாலுக்கு சிறப்பான இடம் அளிக்கும் நாடு.. தாய்ப்பால் வழங்கும் பெண்களுக்கு சரியான தகவல்கள், வீடு, பணிபுரியும் இடங்களில் உரிய ஏற்பாடு, மகப்பேறு விடுப்பு, குடும்ப உறுப்பினர்களின் ஒத்துழைப்பு இருக்கும்பட்சத்தில் இந்நிலை மேலும் உயரும் எனவும் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தியாவில் 2010ல் உரிய நாட்களுக்கு முன்னதாகவே 13% குழந்தைகள் பிறப்பதாகவும் 20% குழந்தைகள் உயரத்திற்கு ஏற்ற எடையில்லாமலும் 47.9% குழந்தைகள் வயதிற்கேற்ற வளர்ச்சியில்லாமலும் இருப்பதாகவும் கூறுகிறது உலக சுகாதார அறிக்கை-2013.
*ஏன் இத்தனை மில்லியன் குழந்தைகளுக்கு தாய்ப்பால் கிடைக்கவில்லை.? அந்தப் பெண்கள் ஏன் பச்சிளம் குழந்தைகளை விட்டுவிட்டு பணிக்குச் செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்படுகிறது? பணிக்குச் செல்லவில்லை என்றாலும் ஏன் அந்த தாய்க்குப் பால்சுரக்கவில்லை..?* இந்தக் கேள்விகளுக்கு இந்த அரசு என்ன பதில் சொல்லியிருக்கிறது?
இந்தக் கல்விக் கொள்கை குறித்து கருத்துக்கேட்கப்பட்ட போது *பெண் ஆசிரியர்களுக்கு ஆறுமாத காலம் மகப்பேறு விடுப்பு கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது.. அதனால் தான் கல்வித்தரம் குறைகிறது என்று குஜராத் அரசு அறிக்கை கொடுத்ததே.. அந்த அரசுக்கு இது குறித்து என்ன புரிதல் இருந்திருக்கிறது?* ஆக, சுகாதாரத்திற்கு கூடுதல் நிதி ஒதுக்கமாட்டோம்.. மகப்பேறு விடுப்பு, பேறுகால பராமரிப்பு உள்ளிட்ட எது குறித்தும் நாங்கள் கவலைப்பட மாட்டோம்.. சமூக, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருப்பது எங்களுக்கு தெரியும்.. அதைப் போக்க நடவடிக்கைகள் எடுக்கமாட்டோம்.. பொதுசுகாதாரத்தை முடக்கி முழுவதையும் தனியார்மயமாக்கி விடுவோம்..  ஆனால் மூளை வளர்ச்சி குறித்த ஆய்வை அடிப்படையாக வைத்து மூன்று வயதிலிருந்தே கல்வி கொடுக்கப்போகிறோம் என்ற பெயரில் விளங்காத மொழிகளைத் திணிக்கத் திட்டம் போடுவோம்.. இது எந்த வகையில் நியாயம்?
சரி, பாயிண்டாவே பேசுவோம்.. மூளை வளர்ச்சி அடைவதற்கும் மூன்று வயதிற்கும் முடிச்சுப் போடும் நீங்களே சொல்லுங்கள்…கர்ப்பிணி பெண்களுக்கும், இளம் தாய்மார்களுக்கும், பச்சிளம் குழந்தைகளுக்குமான பராமரிப்பிற்காக ஒவ்வொரு அரசும் என்ன செய்கிறது, என்ன செய்திருக்கிறது என்பது தொடர்பான விசயம் இல்லையா அது..சரி சொல்லுங்கள்.. *நீங்கள் என்ன செய்திருக்கிறீர்கள்…??*

தீக்கதிர் - ஊடக உலகில் உண்மையின் ...

புதிய கல்விக் கொள்கை : பாயிண்ட் 2

சமீபத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட புதிய கல்விக் கொள்கை கற்றல் செயல்முறையை அனைத்து மட்டங்களிலும் மாற்றும் … இந்த மாற்றம் இராணுவப் படைகளுக்கு கிராமப்புறங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களை அடையாளம் காண உதவும்.. இது சிப்பாய்களுக்கான நடைமுறை மற்றும் புதுமையான அணுகுமுறைக்கு ஏற்றதாக இருக்கும்” என்று ஜெனரல் ராவத் கூறினார் என்கிற செய்தி சமூக வலைத்தளங்களில் பரவலாகப் பகிரப்பட்டது.

கிராமப்புற மாணவர்கள், இளைஞர்கள் சட்டெனப் பார்த்தவுடனே, ஆஹா, நமக்கெல்லாம் வேலை வாய்ப்பு வழங்கக் கூடிய கல்வி முறையை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும் என்று நினைக்கக் கூடும்..
குலக்கல்வியை நோக்கித் தள்ளுகின்ற கல்விக் கொள்கை என்று மாற்றுக்கருத்து முன்வைக்கின்ற, இது கல்விக் கொள்கை அல்ல, காவிக் கொள்கை என்று நிராகரிக்கின்ற நண்பர்களும் முன்வைக்கின்ற வாதமும் இது கிராமப்புற, ஏழை எளிய குழந்தைகளை குலக்கல்விக்கு தள்ளுகின்றது என்பதையே பிரதான வாதமாக முன்வைக்கின்றனர்.
அனைவருக்கும் கல்வியையும் வேலையையும் உத்தரவாதம் செய்வோம் என்று அறிவிக்கத் திராணியற்ற மத்திய அரசு தான் வேலைக்கான தகுதியை வளர்த்துக் கொள், உன் தகுதிக்கும் திறமைக்குமான வேலையை நீயே தேடிக்கொள் என்று நமக்கு ஆலோசனை சொல்கிறது..

என்னால் அனைவருக்கும் தரமான, சமமான இலவச கட்டாயக் கல்வியை, பாகுபாடற்ற சமமான கற்றல் வாய்ப்புகளை உருவாக்கித் தர முடியும் என்று சொல்வதற்கு திராணியற்ற அரசு தொழில்கல்வி, தொழில் வாய்ப்பு என்று பசப்புகிறது.. ஸ்கில் இந்தியா என்று பூசி மெழுகுகிறது..
தாழ்த்தப்பட்ட, பழங்குடியின, பிற்படுத்தப்பட்ட கிராமப்புற, மலைவாழ் மக்களின் குழந்தைகளை நீயெல்லாம் மரம் ஏறுவதற்கு தான் லாயக்கு, மரத்திற்கு பதிலாக கயிறேறு.. தாவு, ஓடு, பிடி, அடி.. உனக்கு இராணுவத்தில், காவல்துறையில் வேலை தருகிறேன்..

வேலைக்கு வந்த பிறகு, மக்களுக்காகப் போராடுகிறேன், மாணவர்களுக்காகப் போராடுகிறேன், சம கல்வி கொடு, தக்க வேலை கொடு, மரத்தைக் காப்பாற்றுகிறேன், மலையைக் காப்பாற்றுகிறேன் என்று தெருவிற்கு வருபவர்களையெல்லாம் அடி, விரட்டு, சுட்டுத்தள்ளு…
நான் உனது தகுதிக்கும் திறமைக்கும் தக்கவாறு இராணுவத்தில், காவல் துறையில் வேலை தருகிறேன்.. காலமெல்லாம் சிப்பாயாக இரு.. என் காலடியில் கிட.. தூக்கிப் போடும் பந்தை எடுத்து வா என்று தான் முப்படைத் தளபதி சொல்கிறார் என்று தான் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது..

ஒரு அரசு கொடுக்கும் கல்வி என்ன செய்யும், ராணுவமும் காவல்துறையும் சட்டங்களும் என்ன செய்யும், யாருக்காக, யாரை எதிர்க்கும், யாரை அடிக்கும் என்று தெரியாத கூமுட்டைகள் வேண்டுமானால் நம்பித் தொலைக்கட்டும்..

ஒரு மலைவாழ் மாணவன் ஆசிரியராக, பேராசிரியராக, மருத்துவராக, விஞ்ஞானியாக வரக்கூடாதா… வரக்கூடாது என்று தான் கல்விக் கொள்கை சொல்கிறது.. அதற்காக தான் நீ புத்தகப்பை இல்லாமல் தொழில்கல்வி கற்கப் போ என்கிறது.. மரம் ஏறு, தேன் எடு, கிழங்கு தோண்டு.. சான்றிதழ் தானே வேண்டும்.. வாங்கிக் கொள்.. உனக்கு நான் சிப்பாய் வேலை கொடுக்கிறேன் என்கிறது..

பாயிண்டுக்கு வருவோம்..

இந்தக் கொள்கையில் 6.17வது பாயிண்ட் இப்படிச் சொல்கிறது : பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் உதவியுடன், மாநில அரசுகள் பழங்குடியினர் அதிகமுள்ள பகுதிகளில் அவர்களின் மேல்நிலைப்பள்ளிகளில் என்.சி.சி. பிரிவுகளை உருவாக்க ஊக்குவிக்கலாம். இது மாணவர்களின் இயல்பான திறமை மற்றும் தனித் திறனைக் கண்டறிந்து பண்படுத்த உதவும். இது பாதுகாப்பு படைகளில் வெற்றிகரமான வேலைவாய்ப்புகளுக்கு உதவும்..

இந்தக் கருத்துகளைத் தான் முப்படைத் தளபதி பேசியிருக்கிறார். அவர் பாயிண்டாகத் தான் பேசியிருக்கிறார்.. நாங்கள் என்ன சொல்கிறோம் என்றால் அனைத்து மேல்நிலைப் பள்ளிகளிலும் இது போன்ற கூடுதல் திறன் வளர்க்கும் மன்றங்களை உருவாக்குவதற்கு தான் ஒரு அரசு திட்டமிட வேண்டும்..

மாறாக இந்தப் பகுதியில் இந்த திட்டத்தை கூடுதல் கவனமெடுத்து செயல்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதன் உள்நோக்கம் என்ன? உன் தகுதிக்கு இதுதாண்டா லாயக்கு.. வேற எதையும் நீ யோசிக்காதே என்று சொல்வதாகத் தானே இருக்கிறது..

எனில், இராணுவம், காவல் துறைப் பணிகளை இழிவாக நினைக்கிறீர்களா என்றால் அவையெல்லாம், ஆயுதமேந்திய இந்த தனிவகைப் படைகளெல்லாம் தேசத்தைப் பாதுகாக்கவா அல்லது தனியுடைமைச் சொத்துகளைப் பாதுகாக்கவா என்பதை நாங்கள் அறிவோம்.. அரசின் அடுக்குமுறைக் கருவிகள் தான் இவை என்பதை நாங்கள் நிறையவே அனுபவப் பூர்வமாகவே அறிந்திருக்கிறோம்.. அது இந்தியாவின் ஸ்டெர்லைட் படுகொலைகளாக இருக்கட்டும், அமெரிக்காவின் பிளாய்ட் படுகொலையாக இருக்கட்டும்.. ஏராளமான சந்தர்ப்பங்களில் அதை அரசுகள் உணர்த்திக் கொண்டே தான் இருக்கின்றன.. அவை ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும்..
நான் இராணுவத்திற்கு போக வேண்டுமா, நீதிபதி ஆக வேண்டுமா, விஞ்ஞானியாக வேண்டுமா அல்லது உள்ளூர் தொழில் தொடங்கி நடத்த வேண்டுமா என்பதை நான் முடிவு செய்து கொள்கிறேன்.. நீ இந்த வேலைக்கு தான் லாயக்கு என்பதை நீங்கள் சொல்லாதீர்கள் என்கிறோம்..
பாயிண்ட் சரிதானே..

– தேனி சுந்தர்

Leave a Response